Wieża Widokowa znajduje się w południowo – zachodniej części miasta Mirsk. Powstała w wyniku adaptacji wieży ciśnień na obiekt turystyczny. Co ciekawe, Wieża ciśnień funkcjonowała w mieście do końca lat 70-tych XX wieku.
Wodne wieże ciśnień budowano, aby grawitacyjnie, na zasadzie naczyń połączonych, rozprowadzić do mieszkań za pomocą rurociągów wodę pitną zgromadzoną w wysoko położonym zbiorniku.
Konieczność postawienia wieży wodnej w Mirsku pojawiła się po zanieczyszczeniu dotychczasowych wód pitnych przez zakłady w Krobicy i Skarbkowie. Wodę czerpano z ujęcia znajdującego się powyżej Krobicy.
Mirski obiekt zaprojektowany został w latach 1887-1890 pod kierunkiem okolicznego mistrza budowlanego O. Jaekela na rzucie ośmioboku i mierzy 37,5 m od poziomu terenu.
Konstrukcyjnie wieża w Mirsku jest bardzo ciekawym obiektem.
Jest podpiwniczona, jej ściany do wysokości parteru wymurowano z kamienia bazaltowego. Zrąb kamienny zakończono gzymsem pokrytym dachówką ceramiczną, karpiówką. Wyżej, w części nadziemnej wybudowana jest z cegły licówki o grubości 40-65 cm. Od poziomu stropu zbiornika do poziomu pokrycia hełmu wieża wykończona jest tynkiem nakrapianym. Zakończona została więźbą dachową drewnianą jętkowo-płatwiową, wielospadową, ośmioboczną, pokrytą dachówką ceramiczną, karpiówką z bocznymi 4 lukarnami dachowymi.
Od wewnątrz wieża doświetlona jest 22 otworami okiennymi z drobnowymiarowych profili stalowych, z których roztaczają się piękne widoki na Góry Izerskie.
Dawniej, komunikację pomiędzy poszczególnymi 7 kondygnacjami wieży stanowiły oryginalne drewniane schody policzkowe a monolityczny strop do obsługi zbiornika na wodę oparto na stalowych belkach.
