Gród na górze Birów

 
        Na górze Birów od lata 2008 udostępniona jest nowa atrakcja nawiązująca do czasów średniowiecza – zrekonstruowany gród, który spłonął tu na początku XIV wieku i nigdy później nie został odbudowany. Była to najprawdopodobniej strażnica wojskowa panującego, chroniąca granic Królestwa Polskiego od strony czeskiego wówczas Śląska. Pomysł rekonstrukcji zrodził się w efekcie cennych odkryć archeologicznych poczynionych na Górze Birów, bowiem osadnictwo istniało ponoć w tym miejscu od niepamiętnych czasów (kilkadziesiąt tysięcy lat wstecz), o czym dowiadujemy się na podstawie znalezisk w licznych tu jaskiniach. Od VIII wieku n.e. można już mówić o osadnictwie słowiańskim na Górze Birów. Wtedy to na szczycie powstała osada, a u podnóża – cmentarz kurhanowy. Na przełomie XIII/XIV wieku szczyt Góry Birów został ufortyfikowany – wzniesiono wał kamienno-drewniany oraz kamienny mur z furtą. Wewnątrz grodu istniały drewniane budynki. Zrekonstruowany gród można na razie zwiedzać tylko z przewodnikiem, ale są plany, aby w sezonie to miejsce tętniło wczesnośredniowiecznym życiem. Jego „mieszkańcy” mają toczyć walki, pokazywać rzemiosło i obyczaje naszych praprzodków. Gród ma stać się elementem historycznej ścieżki edukacyjnej.