

Zamek będziński położony na wysokiej skarpie na lewym brzegu Czarnej
Przemszy stanowi przykład budownictwa obronnego z połowy XIV w. Był
ważnym ogniwem systemu obronnego zachodniej granicy Polski przed
najazdami od strony śląska i Czech. Czuwał również nad bezpieczeństwem
wodnych i lądowych dróg handlowych, m. in. traktu handlowego ze śląska
do Krakowa. Zamek odnotowany jest w dokumentach od 1349 roku, kiedy to
wymieniono Wiernka - burgrabiego będzińskiego. Wspominają o nim również
Jan z Czarnkowa i Jan Długosz w spisie warownych budowli wzniesionych
przez Kazimierza Wielkiego.
Zamek i przylegająca do niego osada targowa, która w 1358 r. otrzymuje
prawa miejskie były świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych. W
1364 r. gościł tu Karol IV cesarz niemiecki i król czeski. W 1434 r. na
zamku zawarto ugodę pomiędzy panami śląskimi i małopolskimi w sprawie
zwalczania przygranicznych rabusiów a w 1588 zostały tu zawarte "Pakty
będzińsko - bytomskie" zobowiązujące Maksymiliana Habsburga do
zrzeczenia się pretensji do tronu polskiego.
W murach zamkowych gościli królowie polscy - w 1574 r. Henryk Walezy, w
1683 Jan III Sobieski, w drodze pod Wiedeń a w 1697 August II Mocny.
XIV - wieczny zamek postawiono na reliktach wczesnośredniowiecznego
grodu z IX - XIII wieku. W połowie XIV w., wzniesiono wieżę
czworoboczną, do której nieco później dobudowano budynek mieszkalny.
Zespół budowli otoczony został dwoma obwodami murów kamiennych
rozdzielonych międzymurzem. Do zamku górnego od zachodu przylegało
podzamcze, otoczone dodatkowym murem z czworoboczną basztą i wieżą
bramną, które były sprzężone z murami miejskimi.
W 1616 r. spaliła się część miasta wraz z zamkiem, który odbudowano,
dostosowujac go wtedy do celów bardziej rezydencjalnych niż obronnych.
Czterdzieści lat później w czasie najazdu szwedzkiego znowu zostaje
zniszczony i przez cały XVIII w. budowla pozostaje w ruinie. Romantyczną
neogotycką restaurację zamku przeprowadzono w 1834 r. Hr. Edward
Raczyński z ramienia Banku Polskiego powierza odbudowę zamku
Franciszkowi Marii Lanci. Do surowej, gotyckiej bryły wprowadzono
elementy pseudogotyckiej architektury - krenelaże na murach i wieżach,
ceglane obramowania okien, ślepe mahikuły. W obiekcie miała zostać
ulokowana Szkoła Akademiczno - Górnicza. Po odbudowie zaniechano jednak
tego projektu. Opuszczony przez użytkowników znów popadł w ruinę.
Pierwsze próby odbudowy podjęto już po I wojnie światowej. Ostatecznie
zamek odbudowano i od 1956 roku przekazano na siedzibę Muzeum Zagłębia w
Będzinie.
KIEDYŚ
0 Komentarzy